باسلام به حضور دوستان ارجمندم .

بعضی از یاران خواستار گذاشتن عکس با توجه به موضوعات شعر بودند ولی پیدا کردن چنین تصاویری

مشکل و شاید هم غیرممکن باشد .  ولی چنانچه در رابطه با موضع شعر تصویری  پیدا کنم حتما 

استفاده خواهم نمود .   باتشکر

ترا  اگر به دل ای مه زمن غباری هست              مرا هم از ستمت چشم اشکباری هست

                                                                                               چشمه ایروانی

مدام خون دل از جوی دیده ام جاریست              مگر که چشمه ی چشمم برای  خونباریست؟

                                                                                                  سرخوش

چشم از نظاره ی رخت ای ماهرو . گریست       آری گریست هر که به خورشید بنگریست

                                                                                          زین العابدین موتمن

نکرده اشک منت رفع سوء ظن . چه کنم ؟       تو بد گمانی و ما را جز این گواهی نیست .

                                                                                          پژمان ( معاصر )

زاشک طوفانی خود غوطه زنان میگذرم              تا توان گفت که دیوانه زسیلاب گذشت

                                                                            شاهوردی بیک

از بسکه ریخت سیل سرشکم شب فراق        دیدم بچشم خویش که آب از سرم گذشت

                                                                                   فروزان - متخلص به ثروت

از بس گریست چشمه ی چشمم ز هجر یار       سیل سرشک من ز سر آسمان گذشت

                                                                                      جلال همائی

شب گذشته بخود سر گذشت میگفتم           که موج گریه گذشت از سرم چهار انگشت !!

                                                                                    مسیحای شیرازی

سرشک سرخ و رخ زرد و ناله ی دل پر درد      گواه دعوی عاشق بس است این سه علامت

                                                                                 صحبت لاری

در مزرع وفای تو از آب چشم خویش           تخم امید کاشتم اما ثمر نکرد

                                                                     دفتری بختیاری

سیل اشکی که بر انگیختم از چشمه ی چشم      کو هکن بود  ولی  در  دل تو  راه نکرد

                                                                                     رشید یاسمی

چنان زسوز دلم . اشک حسرتم گرمست         که گر به دیده کشم دست .  آستین سوزد

                                                                                     قریب کرمانی

باز خون دلم از دیده روان خواهد شد          چشمم از هر مژه خونابه فشان خواهد شد

هست مقصود دلت آنکه بمیرم زغمت          هر چه مقصود دل تست .  همان  خواهد شد

                                                                                               جامی

هر گریه ای که کردم . گلگون به رنگ می شد       افغان و ناله ی من . آواز چنگ و نی شد

                                                                                       سالک یزدی

چیست آهم؟ اشک پنهانست . ریزم در گلو        چون رسد بر سینه ام آتشفشانی میکند

                                                                                       کمال خجندی

بر راه دیده میگذرد پاره های دل          مانند برگ گل که به آب روان دهند

                                                                    قاسمی اردستانی

آتشی دوش ز رخساره بر افروخته بود       دیده گر آب نمیریخت  مرا سوخته بود

                                                                        عمان بختیاری سامانی

اشکم ببین ز دیده چه بی تاب میرود!    تا چشم کار میکند . این آب میرود

                                                                       کاهی

این سرو ناز کیست که با ناز میرود؟    مارا زپا فکند و سر افراز میرود

بر اشک چشم عاشق بی دل نظر نکرد          غافل زسیل خانه برانداز میرود

                                                                مصطفی طباطبائی مواهبی

نیست اشک لاله گون کز چشم پر خون میرود        از غمت خون شد جگر . وز دیده بیرون میرود

                                                                                        محمود صبوری تهرانی

کو راز دار محرم تا راز دل بگویم ؟          در  دامنش غم دل با اشک دیده شویم

                                                                   محمودانصاری کلیبری

رفتی و ماندم به دردت مبتلا جانا بیا                میکشد تنهائی و غم عاقبت مارا بیا

دیدگانم اشک میریزند هر شب تا سحر          خانه ام را ساختم از اشک چون دریا بیا

                                                                         محمود انصاری کلیبری

گریه را زین پس گل آلود غم دنیا مکن      آب این جو داخل دریای رحمت میرود

                                                                   ممتاز گرجی

 خوشم از گریه ی خود گر چه همه خون دلست      زانکه بوی تو ز   هر قطره ی خون می آید

                                                                                       امیر خسرو دهلوی

بخون دیده نوشتیم بر در و دیوار                که چشم  مردمی  از اهل روز گار  مدار

                                                                             ملا محمد طاهر شیرازی  - معاصر صفویه

نمانده زاتش دل آب چشم و میترسم           بجای آب زچشمم روان شود آتش

                                                                       رشید وطواط

آنقدر با آتش دل ساختم تاسوختم       بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک    شور بختی بین که در آغوش دریا سوختم

                                                               رهی معیری

دوستان ارجمندم  بقیه اشعار در مورد اشک را در پست بعدی تقدیم خواهم نمود .

امید    که از نظرات خوبتان بی بهر ه ام نگذارید . باتشکر