اشعار موضوعی

در مصر . جان  زقصه ی کنعانیان هنوز               یوسف جداست غرقه به خون . پیرهن جدا

                                                                                            بابافغانی

کشید از دامن معشوق  دست از بیم رسوائی        همین تقصیر بس . تادامن محشر زلیخارا

                                                                                            صائب تبریزی

تغافل . عاشق بی تاب را بی تاب تر سازد          به فریاد آورد خاموشی یوسف زلیخارا

                                                                                               راهب نائینی

به یک کرشمه زلیخاوشی دل ما را          چنان ربود که یوسف دل زلیخا را

                                                                             نوید

به محفلی که بریدند دیگران کف دست         چه ها رسید ز حسرت دل زلیخا را

                                                                           عاشق اصفهانی

نهاد منت زندان به جان خود یوسف     برای آنکه کند خون به دل . زلیخارا

                                                                           قضائی یزدی

صبور باش  که اعجاز صبر . هم یعقوب       به وصل یار رسانید . هم زلیخارا

                                                                           صحبت لاری

من از کافر نهادیهای عشق این رشک می یابم         که با یعقوب هم خصمی بود جان زلیخارا

                                                                                                    وحشی بافقی

اگر کنعان زسودای زلیخا باخبر میشد           زچشم کاروان مصر می پوشید چاهش را

                                                                                     همام همدانی

ای آنکه کردی از غم یوسف ملامتم            برسرزن این زمان کف دست بریده را

                                                                             عاشق اصفهانی

تو . بدین حسن و لطافت . نروی از دل ما        یوسف از جرم نکوئیست که در زندانست 

                                                                                 وصال شیرازی

دامن کشیدن از کف عشاق . سهل نیست          یوسف از این گناه به زندان نشسته است 

                                                                                    صائب تبریزی

چه غمم زقرب دشمن که محبت زلیخا            به کشاکش نهانی . پدر از پسر در آرد

                                                                                   نقی کمره ای

دستها چاک شد از عشق و ندانست کسی         آنچه یوسف به دل زار زلیخا میکرد

                                                                                      فتحعلیشاه قاجار

خوشتر از گریه یعقوب بر _ اهل صفا         ناله نیم شبانی که زلیخا میکرد

                                                                       ملا طاهر نائینی

سر نوشتش ز ازل بود که در چاه افتد         ور نه یوسف حذر از حیله ی اخوان میکرد

                                                                                     مشتاق اصفهانی

زلیخا یافت عمر رفته را از صحبت یوسف           زسودای محبت هیچکس مغبون نخواهد شد

                                                                                   صائب تبریزی

پر تو طلعت یوسف مگرش خواهد عذر           آنچه بر دیده ی یعقوب و زلیخا آمد

                                                                               وحشی بافقی

عشق همدرد زلیخا بکند یوسف را        مرضی نیست محبت که سرایت نکند

                                                                            نقی کمره ای

به مکتبی که در او میروی . همه طفلان          به غیر سوره یوسف .  دگر نمیخوانند

                                                                                     حسن دهلوی

باز شد چشم زلیخا به رخ یوسف   و باز      رشکها داشت به یعقوب که نابینا بود

                                                                          یغمای جندقی

یوسف  که در جمال ندارد کسی نظیر            رویش صفا ز اشک زلیخا گرفته قرض

                                                                           دهقان سامانی

زلیخا شد زنزدیکی غمین . یعقوب از دوری           دل این هر دورا با یک محبت میبرد یوسف

زکار زشت نادان میخورد خون جگر دانا                زلیخا میکند تقصیر و خجلت میبرد یوسف

                                                                                      هادی پیشرفت ( رنجی)

دم واپسین . زلیخا . به همین ترانه دم زد           که به جذبه ی محبت . پسر از پدر گرفتم

ز دراز  آرزوئی . من دست کوته . آخر                 نه ترا به بر گرفتم . نه دل از تو برگرفتم

                                                                                      میرسنجر کاشی

مرو ای چشم در دنبال خوبان . کور میگردی            چو یعقوب از فراق یوسفش . من امتحان کردم

                                                                                         راجی تبریزی

یعقوب نکرد از غم نادیدن یوسف              این گریه که دور از لب خندان تو کردم

                                                                            امیری اصفهانی

با تشکر از شما دوستان خوبم   . موضوع پست بعدی  (  اشک  ) خواهدبود .

به امید حضور  گرم و نظرات سازنده شما .